شعر
گر بدین سان زیست باید پست من چه بی شرمم اگر فانوس عمرم را به رسوایی نیاویزم بر بلند کاج خشک کوچه بن بست گر بدین سان زیست باید پاک من چه ناپاکم اگر ننشانم از ایمان خودچون کوه یادگاری جاودانه بر تراز بی بقای خاک
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و ششم شهریور 1387ساعت 16:32  توسط homa
|
